Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2012

"ψιμύθια και σκιές" 16-25 Νοεμβρίου στη Δημοτική πινακοθήκη "ελευθερία" με τη διοργάνωση του Σ.Γ.Φ.Τ Δράμας..(εγκαίνια έκθεσης τη Παρασκευή 16 Νοεμβρίου στις 9μμ-ώρες λειτουργίας καθημερινά 6μμ-10μμ)


«Ψιμύθια και σκιές»
Η βυζαντινή  ζωγραφική  ή καλύτερα η εικόνα  της ορθόδοξης εκκλησίας είναι μια εικαστική γλώσσα .Αυτό σημαίνει ότι ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζει τις μορφές, ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιεί τις γραμμές και τα χρώματα αλλά και ο τρόπος με τον οποίο συνθέτει μια σκηνή της θειας οικονομίας δεν είναι φυσιοκρατικός αλλά ζωγραφικός(εικαστικός). Δεν μιμητε δηλαδή τη φύση αλλά φανερώνει την πραγματικότητα μέσα από μια εικαστική πράξη.
Οι γραμμές και τα χρώματα στη ζωγραφική του καθ ημάς τρόπου έχουν στόχο να λειτουργήσουν στην αίσθηση του θεατή ώστε να γίνει φανερή η πρόταση ζωής που κάνει ο πολιτισμός μας (άμεσα επηρεασμένος από την ορθόδοξη παράδοση) που είναι η κοινωνία ,η σχέση!
Από την άλλη το ελληνικό θέατρο σκιών είναι από τα σημαντικότερα κομμάτια του Ελληνικού πολιτισμού τα τελευταία 150 τουλάχιστον χρόνια.
Κάθε παράσταση αποτελεί μια ολοκληρωμένη φανέρωση της εικαστικής έκφρασης του λαού μας.
Oι καλλιτέχνες της σκιάς είναι επίσης φορείς μια παράδοσης που κουβαλά μέσα της τη πρόταση ζωής που κάνει ο πολιτισμός μας.
Η εικαστική γλώσσα του καθ ημάς τρόπου είναι μια γλώσσα που την καταλαβαίνει ο Έλληνας και φυσικό είναι αυτή τη γλώσσα να χρησιμοποίησαν οι μεγάλοι μάστορες του λαϊκού θεάτρου ως μέλη μιας κοινότητας που μιλούσε αυτή τη γλώσσα .
Η ζωγραφική στο θέατρο σκιών έχει την ιδία λογική αναφοράς στο θεατή με τη ζωγραφική που είναι ιστορημένες οι εικόνες στις εκκλησιές μας , με τις οποίες είχαν επαφή και οι σκιοπαικτες. Και στο θέατρο σκιών ο θεατής είναι μπροστά από τα όσα συμβαίνουν στο πανί όπως και ο προσκυνητής σε μια εικόνα. Και εδώ έχουμε την έλλειψη βάθους, δηλαδή την έλλειψη προοπτικής προς τα μέσα και τη ζωγραφική σε δυο διαστάσεις  ύψους και πλάτους, αλλά και μια τρίτη διάσταση που όμως δεν είναι με προοπτική προς τα μέσα (προς το βάθος) αλλά προς τα μπροστά (προς το θεατή) .
Με τον τρόπο αυτό τα εικονιζόμενα τείνουν να βγούνε από το ζωγραφικό χώρο των δύο διαστάσεων και να κινηθούν προς το θεατή .
Έτσι κάθε παράσταση γίνεται μία ακολουθία όπου το κοινό συμπάσχει, συν-κινείται και γίνεται μέτοχος του δράματος.
Μια πορεία είναι αυτή η έκθεση από τη ζωγραφική των εικόνων  στο Ελληνικό θέατρο σκιών  χρησιμοποιώντας την εικαστική γλώσσα των πατέρων και των παππούδων μου..
Με τη γλώσσα αυτή ,της ενότητας και της κοινωνίας διάλεξα να ζωγραφίσω τους ήρωες μου.
 Όλοι είναι εδώ σε ένα εικαστικό διάλογο ..…άγγελοι, ασκητές, μάρτυρες, σκιές ..  ο Καραγκιόζης ,ο Χατζηαβάτης, ο Μπάρμπα Γιώργος, ο Νιόνιος και ο Μορφονιός ,ο Μέγας Αλέξανδρος και ο δράκοντας …
Ήρωες χάρτινοι , σκιές που ζωντανεύουν μέσα από τα χρώματα της καθ ημάς παράδοσης.. .
Προπλασμοί ,γραψίματα ,κόκκινα ερκολάνο, ώχρες χρυσές ,πράσινα του τσάγαλου
και στο τέλος τα ψιμύθια.. απλώνουν λευκό σεντόνι και ταξιδεύουν τα όνειρα μας ..

Κουγιουμτζής Κωνσταντίνος
Εικαστικός 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου